Koralowa księżniczka

Sklejona z gałązek, obsypana piaskiem
Mórz ciepłych, korali słońcem gorących 
Pochylasz głowę i oddajesz usta
Włosy Twe tańczą w rozkoszy przypływów 

Ty jesteś wiatrem nadziemskich zapomnień 
Gdy skrzydła swoje ku górze zawieszasz
I pędzisz rytmem ku słońcu, ku ziemi
Nawet nie liczysz swych wezbranych krzyków

Twe uda są jak delikatne chmurki 
Sklejone z muszli blaskiem alabastru
A słońce Twoje oddycha, zastyga 
Budzi się żarem mojego oddechu

W kroplach oceanu z bąbelkami szczęścia 
Wychodzisz z wody stąpając z nadzieją 
Falujesz dłońmi, tańczysz i wirujesz 
Kształtem swoich bioder, pęczniejących piersi

Oddana na zawsze 
           Koralowo - piękna